سانچی

سپیدعزیز،غریبانهسوختنترادیدم. مجیدخانبامعرفت،فریدعزیز،حسینوغنیدوستداشتنی،

همکارانودوستانعزیزم،چهغریبانهسوختیدودمبرنیاوردید. وایچقدرغریببودیموهستیم،پلاسکوباآنمصیبتشفروریختوآتشنشانهایعزیزمان،هریکقهرمانملیشدند.

شماچه؟سوختیدوهمچونهمیشهغریبدمبرنیاوردید. هیچرسانهای،هیچخبرنگاریوهیچدوربینییارایپابهپاآمدنتاننبود،

مانندگذشتهها. کسیچهمیداندچهدرسینهداشتید؟روزگاریکهمظلوموغریب،دراوجتحریمهایناجوانمردانهتاختیدوخمبرابرونیاوردیدتابچرخانیدکمیتلنگمملکترا،

وچهبیادعابودید. آنروزهادوربینورسانهکجابود؟عزیزانرفتهام،بهشرفتانقسممیخوریمکهپاجایپایتانبگذاریم،

کمرخمنکنیمدربرابرتمامکاستیها. استوارچونکوه،مانندهمیشه،جاندردستبربمبهایشناورسفرکنیمتابچرخانیمآنچهراکهباید،

اینباراستوارتروقویترازقبل،فقطبخاطرپایمالنشدندلاوریهایتان. باکینیستکههمچونگذشتهمظلومومظلومترباشیم،

غمینیستکهنشناسندونخواهندببیننداشکهایدربدریهایمانرا.