ماه هاست که ندیدمت
جز در رویاهایم
اما هر لحظه 1 تر می شوم.
آیا
این کافی بود برای اینکه بدانی چقدر عاشقم
بقول فروغ فرخزاد
قربان مردمکهای بیقرار چشمهایت بروم
قربان غم و شادی ات بروم
تو چه هستی که جز با تو آرام نمیگیرم
حتی جای پایی از تو در خاک برای من کافیست
برچسب:
نویسنده: نگار حکیمی