اعتراف میکنم هیچوقت آدم خوش 1ی نبودم
اما وقتی تو رو پیدا کردم و شدی معجزه ی زندگیه من
تویی که شک ندارم بودنت، مثل چشمات، مثل دله پاک ات قشنگه
بودن تو ذوق انگیز ترین و قشنگ ترین حس تو زندگی منه
من با تو حتی روز مرگی هامم دوست دارم
میدونم با تو میشه نشست و تا ساعت ها به ترک لای دیوار خندید
میدونم با تو حرفها تمامی نداره
میدونم با تو، عشق پایان نداره
میدونی قشنگ ترین جاش کجاست؟
من با تو، حتی خودمو بیشتر دوس دارم
واسه اینکه، به خودم مغرورم ، که فرشته ترین فرشته ی خدا، سهم من و تنها خوش شانسی زندگی من شده
برچسب:
نویسنده: نگار حکیمی