پاپیتال

میگن به ی درویش گفتن : جهان رو چطور می بینی؟گفت: خدا رو شکر، رودخونه ها از همونجا میان که من میخوامباران همون روز می باره که من میخوامحتی بچه ام اون روزی مرد، که من می خواستمگفتن: چطور چنین چیزی ممکنه؟درویش گفت:من اراده ام رو در اراده ی خدا گم کردمهر چه خدا می خواد ، منم میخوامهله نومید نباشی ، که تو را یار براندگرت امروز براند، نه که فردات بخوانددر اگر بر تو ببندد، مرو و صبر کن آنجاز پس صبر تو را ، او به سر صدر نشانداو اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذر هاره پنهان بنماید، که کس آن راه ندانددل من...

دلگیرم و دلتنگم و دل آشوبفرمانده ی شرمنده ی یک لشگر مغلوبخدایا هیچوقت یکی رو شرمنده ی اونی که دوستش داره نکنبد میسوزونه، بد کمر شکن با درد زیاداین روزها حال دلم خوب نیست وقتی از خودم میپرسم، چته؟حتی نمیتونم توصیف کنمخسته ام از تظاهر به اینکه ، بگم خوبمواسش چقدر ادعا داشتم و عمل نهواسه اون که وقتی از همه جا خسته ام بهش پناه میارمهمونی که بودنش، بوی امنیت میده، هیچ کاری نکردمالان اونجام که تا خرخره دلم بغلش رو میخواداما نمیتونم بگم، رومنمیشهبند بند وجودم واسه داشتنت التماس می کنه و روم نمیشه بگم...

درسته که حوصله نداریدرسته که حالت خوب نیست درسته که کسلی و خسته ای ولی بدون که من اینجا با حال بد تو حالم بد میشه با کسالت تو کسل میشممن اینجا نمیدونم الان چیکار کنم که تو خوب شیمن اینجا دارم از دلتنگیه تو خفه میشم و صدام در نمیاد من اینجا برای دیدنت دارم لحظه شماری میکنممن اینجا با پیام تو حالم خوب میشهشاید تو این حالت ، برای هیچکس هیچکس غیر قابل تحمل باشیولی من تورو همه جوره میپرستمهمیشه که نباید حالت خوب باشههمیشه که نباید روی خوبتو دیدمن اینجام که حالتو یه خوردم که شده خوب کنممن اینجام تا ...

منپری دریایی کوچک غمگینی را میشناسم، عاشق اش هستمکه در اقیانوسی مسکن داردو دلش را در یک نی لبک چوبینمی نوازد، آرام آرامپری دریایی کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میردو سحرگاه، با یک بوسه به دنیا می آیدپری دریایی کوچکمشبانه هایم را برایت قسمت میکنمآرامش و سکوتش برای تو، بی تابی ها و بی قراری هایش برای مندر آخر این راهبرایت از دل این شبهای غم زدهشعر و غزل می آورمو دنیایی پر از آرامش + نوشته شده در یکشنبه سوم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 1:20 توسط حمید  |  ...

اینروزها هر چی بیشتر فکر میکنم، بیشتر نا امید میشم. ۴۰ سال دروغ، ۴۰ سال دروغ، ۴۰ سال دروغ. خدایی که میپرستیم و به درگاهش التماس میکنیم هم دروغه. مگه میشه؟ مگه امکان داره؟ ینی تو اینهمه سال نتونستیم زی...

چقدر این روزها احساس خستگی میکنممیدونید، من، آدمی که عاشق تنهایی هام هستم و مثلاکپشت زودی میرم تو لاک خودماینروزها مجبورم یکی رو تحمل کنم که هیچ وجه مشترکی باهاش ندارمسخته بشینم تو اتاق و یا تو آفیس، اونممث سریش بچسبه بهمچقدر سخته واسمخسته ی حرفهای بیخودمدلم میخواد روکاناپه ولوبشم و واسه چند دقیقه هم شده چشام و ببندم که نمیشهباز دارم نقxa0میزنماینم میگذره، ولش کنچقدر واسه تنهایی ام دلم تنگهxa0xa0xa0...

هنوزم میشه عاشق شد تو باشی، کار سختی نیست...