پاپیتال

بقول حسین پناهیمگه اشک چقدر وزن دارهکه با ریختنش، فکر میکنی سبک میشییادته گفتم ی صندوقچه میسازم پر از چیزهای مشترک؟امروز درش رو باز کردم و دوباره همه چیز رو دونه دونه ورداشتم اینا داخلش بوداسم تویاد توعشق توی مقدار اشک نمیدونم چطور مجدد تمیز و مرتب بچینم که واسه تنهایی ات جا داشته باشهتنهایی ات هم ، برای من + نوشته شده در یکشنبه یکم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 16:6 توسط حمید  |  بخوانید...

ساعت ۳ صبحه و من باز درگیر بی خوابی. سالهاست آرزوی خوابیدن طولانی و دراز رو با خودمیدکمیکشم ودر آخر هیچ. سال جدید خوب شروع نشد، از دست دادن دو آشنا شروع خوبی نبود. راستی یکی واسم نوشته بود اینجا هنوز زنده ای، آره زنده ام، ولی نمیدونم چرا بودنم اذیتم میکنه، دلم میخواد ی جا آروم بگیرم و خلاص.این چند روز گذشته شدید با شرکت کلنجار رفتم وهنوز به جایی نرسیدم، باز رسیدم به همون نقطه ی آغاز و لیست سیاهی که هنوز اسم من توش جا خوش کرده و فک نکنم به این زودی ها پاک بشه. حسم حس زباله ای شده، آره، "حس زباله ای" بهترین واژه اس. شدم مث زباله که وقتی کار راه انداختم وظیفه بود و الان بدرد نخور، باز هم شک...

سهم من از زندگی تو بودی همان که دست نیافتنی است این بود داستان تو من و شبهای بی خوابی...